Jules Boyaval
Belgian_Senate%2C_Brussels.jpg

Jules Charles Auguste Boyaval is geboren in Kortrijk op 7 februari 1814 en gestorven in Bad Godesberg op 13 september 1879. Hij was een Belgische belastingambtenaar en politicus. Hij was achtereenvolgens gemeenteraadslid, schepen en burgemeester van Brugge en senator.

Hij was de zoon van Louis Boyaval-Holvoet, directeur van belastingen. Gehuwd met Julie Dujardin (1818-1875), dochter van de wisselagent en schepen van Brugge Jacques Dujardin, verwant met de Brugse bankiers Dujardin en van diens echtgenote Julie Devaux, nicht van staatsman Paul Devaux.

Boyaval werd op 14 december 1846 lid van de gemeenteraad van Brugge en twee jaar later werd hij schepen. Op 26 december 1854 werd hij tot burgemeester benoemd, in opvolging van Jean-Marie de Pelichy van Huerne. Voor het eerst werd een burgemeester aangesteld die een duidelijk politiek, met name liberaal, profiel had en hiermee uitdrukking gaf aan de liberale meerderheid die was tot stand gekomen. Hij zou burgemeester blijven tot aan zijn ontslag in 1876, nadat de katholieke partij de meerderheid had behaald en hij werd opgevolgd door Amedée Visart de Bocarmé.

Onder zijn burgemeesterschap werden in Brugge heel wat openbare werken uitgevoerd, o.m.: de tuin van het voormalig klooster van de Minderbroeders werd openbaar park, een huizenblok werd gesloopt voor het bouwen van de Stadsschouwburg, ongezonde wijken werden gesaneerd, monumenten gerestaureerd (Onze-Lieve-Vrouwekerk, Stadhuis). Op onderwijsvlak zette hij zich in voor gemeentelijk, neutraal onderwijs. Zo stichtte hij een 'Maison d'éducation pour demoiselles', meer bekend onder de naam 'Institut Boyaval', een school die het tien jaar volhield.

In 1859 werd Boyaval tot senator verkozen en bleef dit tot aan zijn dood. Bij zijn herverkiezing in 1878 haalde hij het met amper één stem op zijn tegenkandidaat. Hij werd beroemd (of berucht) naar aanleiding van de goedkeuring van de Wet op het lager onderwijs van 1 juli 1879, de zogenaamde 'ongelukswet' die een bittere, decennialange schoolstrijd inluidde. Hoewel Boyaval ernstig ziek was, trok hij per trein discreet naar Brussel, omdat zijn stem gelet op de krappe regeringsmeerderheid absoluut nodig was.

Tot de liberale politieke strekking behorende, bleef Boyaval een praktiserend katholiek, die een strenge scheiding maakte tussen zijn persoonlijk geloof en de publieke zaak. De aanwezigheid van de bisschop van Brugge op zijn uitvaart in de Sint-Walburgakerk, toonde aan dat hij in kerkelijke middens geacht werd.

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License