Sint-Salvatorskathedraal
0001225aa.jpg

De Sint-Salvatorskathedraal zou door Sint Elooi, bisschop van Noyon, rond 640 gesticht zijn. Zij werd meerdere malen herbouwd tot in de 13de eeuw de rijke Bruggelingen een nieuwe kerk in Gotische stijl wilden bouwen. De werken werden in 1280 aangevat en duurden tot 1350. De kerk overleefde vier branden en de problemen tijdens de Franse revolutie. Bij het verdwijnen van de Sint-Donaaskerk en de heroprichting van het bisdom kreeg zij in 1834 de titel van kathedraal. In de 19de eeuw werd de neo-romaanse toren afgewerkt. Het hoogaltaar dateert uit 1642 en werd ontworpen naar de plannen van J. Cocx. Boven het altaar staan de beelden van de drie patroonheiligen van de kerk: Christus de Verlosser, Sint Donaas en Sint Elooi. De arendlezenaar dateert van 1605.

Het doksaal met het orgel uit 17de-18de eeuw, bevind zich tegen de achterwand van de kerk. In het midden prijkt het witmarmer beeld van "God de Vader" door Artus Quellin de Jonge gebeeldhouwd in 1682. De preekstoel is gemaakt door Hendrik Pulinx in Lodewijk XVI-stijl. Er onder staat het beeld van Sint Elooi met het plan van de kerk in zijn hand, het werd in 1780 door L. Taminne gekapt. Een nog belangrijker kunstwerk van de kathedraal zijn de koorstoelen uit 1430. Boven het koorgestoelte bevinden zich de wapenschilden van het 13de kapittel van de Orde van het Gulden Vlies dat hier in 1478 gehouden werd. De wandtapijten werden in 1731, in opdracht van bisschop Van Susteren, te Brussel gemaakt. De grotere koperen poort werd geslagen en gegoten door Somers.

De kerk werd verrijkt met heel wat kunstwerken afkomstig uit andere kerken en kloosters. Het kerkmuseum bevat merkwaardige kunstschatten zoals een tripiek van Dirk Bouts "De marteling van de Heilige Hippolytus" (1470-1474). In de kapittelzaal tref je het kostbare sierweefselaan dat de Heilige Maagd tussen de kerkleraren voorsteld. Even belangrijk of zelfs belangrijker is de tripiek van Pieter Pourbus uit 1599, "Het Laatste Avondmaal".

Als je voor de kathedraal staat merk je duidelijk dat deze veel lager gelegen is dan de straat. Een verklaring hierop is niet ver te zoeken. Doorheen de aantal jaren dat Brugge bestaat heeft de ene bouwlaag de andere bedekt. Zo kwam men tot een hoogteverschil van 2-3 of zelfs 4 meter. De kathedraal staat nog niet zo lang open voor het publiek, zie onderstaand artikel:

De Sint-Salvatorskathedraal - tot een tiental jaren geleden een donkere kerk, zonder enige publiekswerking, met een verwaarloosd kunstpatrimonium zowel in de kerk als in het daaraan verbonden museum. Dankzij een nieuwe dynamische en kunstminnende pastoor en koster begon omstreeks 1995 de ommekeer. In 2002 kwam er ook een collectiebeheerder en kreeg het stoffige museum, dankzij de provincie West-Vlaanderen, een renovatie met aandacht voor beveiliging van gebouw en patrimonium en presentatie van het erfgoed. Kapellen werden heropend, kunstwerken kregen verlichting en meertalige toelichting (zonder van het bidhuis een museum te maken). Inventarissen en restauratiedossiers werden opgemaakt, premies aangevraagd. Er kwamen publicaties en sinds 2003 jaarlijks een tentoonstelling. Ook wordt er deelgenomen aan Erfgoeddag en Open Monumentendag. Op die manier hebben ook de Bruggelingen hun kathedraal herontdekten. Al deze initiatieven zijn de diverse overheden niet ontgaan. Het Bisdom Brugge organiseerde een
infodag rond beveiliging en inventarisatie, met de kathedraal als ‘modelkerk’. Kortom een eerste stap naar valorisatie en bescherming van ons religieus erfgoed.


"Benoit Kervyn"

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License